درباره فیلم
فیلم هیر رانجها (Heer Ranjha) ساخته ۱۹۹۲ اقتباسی از یکی از مشهورترین افسانههای عاشقانه پنجاب است. این فیلم با وجود بازی دو ستاره بزرگ سینمای هند، نتوانست موفقیتی در گیشه به دست آورد و با نقدهای متوسط تا منفی روبرو شد، اما پس از سالها به خاطر جلوههای بصری و موسیقیاش مورد توجه دوباره قرار گرفته است. در ادامه یک بررسی کامل از جنبههای مختلف این فیلم ارائه میشود: نقاط قوت فیلم بازی سری دوی تقریبا تمام منتقدان و بینندگان اتفاق نظر دارند که بهترین بخش فیلم، بازی سریدوی در نقش «هیر» است. او احساسات این شخصیت را از عاشقی نوجوان تا رنج جدایی به بهترین شکل به تصویر کشیده است. یک منتقد او را “بزرگترین بازیگر جهان” خوانده و معتقد است او این فیلم معمولی را هم به دوش کشیده است. موسیقی متن موسیقی فیلم توسط Laxmikant Pyarelal ساخته شده و یکی از نقاط قوت اصلی آن است. آهنگ “Rab Ne Banaya” با صدای لاتا منگشکار همچنان مشهورترین آهنگ این فیلم است و مورد علاقه طرفداران باقی مانده است. این آهنگها به پیشبرد روایت داستان کمک کرده و حس و حال منطقه پنجاب را منتقل میکنند. جلوههای بصری (صحنهسازی و لباس) فیلم از نظر بصری بسیار غنی است. دکورها، لباسهای مجلل و طراحی صحنهها آنقدر جذاب هستند که برخی از منتقدان آن را “مسحورکننده” توصیف کردهاند. فیلمبرداری وسیع از مناظر پنجاب و استفاده از نماهای نزدیک از بازیگران، به انتقال احساسات داستان کمک کرده است. امروزه در شبکههای اجتماعی مانند اینستاگرام و tumblr، تصاویر سریدوی در این فیلم به خاطر زیبایی لباسها و جواهراتش دوباره دیده میشود. شخصیتپردازی آنوپم کر برخلاف نقشهای معمول کمدی خود، آنوپم کر در این فیلم نقش یک رقیب جدی به نام «کائدو» را بازی میکند. عملکرد او در این نقش مورد تحسین قرار گرفته است. نقاط ضعف و نقدهای فیلم شکست در گیشه و نقدهای منفی این فیلم در زمان اکران خود موفقیتی به دست نیاورد و یک شکست تجاری محسوب میشود. منتقدان در آن دوره به شدت از فیلم انتقاد کردند. مهمترین دلایل این شکست عبارتند از: زمانبندی بد اکران: سبک فیلمهای بالیوود در اوایل دهه ۹۰ در حال تغییر به سمت فیلمهای مدرنتر بود و این فیلم کلاسیک و تاریخی مورد استقبال مخاطب قرار نگرفت. فیلمنامه و اجرای ضعیف: برخی منتقدان فیلم را از نظر فنی “ضعیف” ارزیابی کردهاند. مشکلاتی مانند تدوین نامناسب و بازی بیش از حد و اغراقآمیز (over-acting) برخی بازیگران مکمل از جمله مواردی است که به آن اشاره شده است. طراحی مو و گریم آنیل کاپور یکی از مواردی که در آن زمان و حتی امروز مورد تمسخر قرار گرفته، *مدل موی عجیب و مصنوعی آنیل کاپور در این فیلم است. رسانهها در آن دوره به این مسئله اشاره داشتند و این موضوع یکی از نقاط ضعف بصری فیلم محسوب میشود. پایان تلخ و ریتم کند فیلمنامه بر اساس یک تراژدی کلاسیک است و پایان غمانگیزی دارد که شاید برای همه مخاطبان جذاب نباشد. همچنین برخی صحنهها و آهنگها ریتم فیلم را کند میکنند، برای مثال وجود دو آهنگ غمگین آنیل کاپور در یک پرده سوم. مقایسه با نسخههای قدیمیتر این فیلم، یکی از چندین اقتباس سینمایی از این داستان کهن است (اولین بار در ۱۹۲۸ ساخته شد). منتقدان معتقدند این نسخه به خوبی نسخه کلاسیک پیشین با بازی راج کومار و پریا راجوانش از آب درنیامده است. جمعبندی نهایی هیر رانجها ۱۹۹۲ یک فیلم دوگانه است. از یک سو، یک فیلم ضعیف از نظر اجرا و فیلمنامه است که نتوانست در زمان خود موفق شود و بازی آنیل کاپور (به خصوص مدل مویش) و اغراق بازیگران مکمل به شدت به آن ضربه زده است. اما از سوی دیگر، به لطف بازی درخشان سریدوی، موسیقی ماندگار لاکسیمکانت-پیارلال و تصاویر چشمگیر و رنگارنگش، هنوز هم بینندگان خاص خود را دارد و در سالنهای نمایش آرتهاوس (هنری) دیده میشود .
